Zegeningen - Drs. K.G. Ferrier

Tel je zegeningen en leer van je fouten, zei mijn moeder altijd. 

Enige tijd geleden kwam Doekle Terpstra met het voorstel "Benoemen en Bouwen". Zijn eerdere ingezonden brief in Trouw, waarin hij sprak over de "verWildering van de samenleving", leidde tot veel commotie. Persoonlijk heb ik mij gestoord aan de manier waarop onder andere Pauw en Witteman Doekle Terpstra in hun programma de maat namen. Alsof hij iets gedaan had waardoor ons aller veiligheid acuut gevaar liep! Terwijl hij in feite niets meer of minder bepleitte dan dat we in ons land op een fatsoenlijke manier met elkaar om blijven gaan, niet altijd het negatieve benadrukken maar oog houden voor het positieve en dat het maatschappelijk middenveld daarin nu eens het voortouw moet nemen. Trouw opende het jaar 2008 met een oproep van verschillende mensen vanuit het maatschappelijk middenveld om te benoemen en te bouwen. Een goede volgorde. Eerst benoemen, een absolute noodzaak. Als je problemen niet onder ogen wilt of durft te zien kun je er ook niet daadwerkelijk een oplossing voor vinden. De laatste decennia van de vorige eeuw hebben we in ons land gedacht dat bepaalde problemen die met onze multiculturele en multireligieuze samenleving te maken hebben zich vanzelf wel zouden oplossen. Hoe naïef! Benoemen dus en onder ogen komen. En dan opbouwen en niet afbreken. Niet alleen het negatieve zoeken maar ook dat wat goed gaat. Daar lering uit trekken en zo als samenleving verder komen. Gezien mijn opvoeding is dat mij uit het hart gegrepen! 

Ook uit mijn hart gegrepen is de rol die het maatschappelijk middenveld daarbij dient te speken. Vertegenwoordigers van vakbonden, (ontwikkelings)organisaties en oud-politici hebben de oproep van begin januari meegetekend. Juist het maatschappelijk middenveld moet hier gehoord worden, omdat de politiek dit niet alleen kan. Het gaat immers niet alleen om wat er in de Kamer gebeurd of gezegd wordt, maar juist ook om wat er op straat gebeurt, op de werkvloer of op school. Daar moeten we elkaar aanspreken op een respectvolle, fatsoenlijke omgang, daar in de dagelijkse omgang met elkaar moeten we leren waar grenzen liggen, wat we niet accepteren, maar ook: hoe veel verder we samen kunnen komen.

Met enige regelmaat worden de "Bronzen Stier Awards", uitgereikt. Prijzen voor burgers van Surinaamse, Antilliaanse of Arubaanse afkomst die door hun werk de gemeenschap waar ze uit voortkomen op een positieve manier onder de aandacht brengen. Dit wordt mede gerealiseerd door de webinar software van onlineseminar.nl. Vorig jaar mocht ik jury-voorzitter zijn. Er waren prijzen in de categorieën wetenschap, kunst en cultuur, sociaal maatschappelijke betrokkenheid en sport. Het is opvallend dat in alle categorieën de prijs gegaan is naar juist die mensen, die vanuit een sterke eigenheid in hun dagelijks werk contacten aangegaan zijn met andere culturen, waaruit geheel nieuwe vormen ontstaan zijn, die zowel door allochtonen als door autochtonen als vernieuwend en verrijkend ervaren worden. Dat betreft de gezondheidszorg, waarbij zorgverzekeraars veel meer de mogelijkheid bieden in het buitenland (of geboorteland) te herstellen, dat betreft theater, literatuur en muziek, visie op maatschappelijk werk en mogelijkheden vanuit de sport. 

Dit zijn nou voorbeelden van positieve ontwikkelingen, zegeningen voor onze samenleving, die we moeten tellen en waarop we zeker voort moeten bouwen in 2008.

Bron: Quinta Magazine (21 februari 2008)